🕵️ Poradnik do gry

Impostor — zasady gry, przykłady i wskazówki

Impostor to społeczna gra dedukcyjna, w której prawie wszyscy gracze poznają to samo tajne słowo. Jedna osoba zostaje impostorem i musi udawać, że również je zna. Grupa opisuje hasło bez wypowiadania go wprost, a następnie próbuje wskazać osobę, która blefuje.

Najciekawsza część gry nie polega na znalezieniu idealnej definicji. Trzeba powiedzieć wystarczająco dużo, aby inni wtajemniczeni rozpoznali, że znasz hasło, ale nie zdradzić go impostorowi. Dzięki temu każda odpowiedź staje się małym testem zaufania.

Gracze: 3–12 osób
Czas: 10–20 minut
Najlepsza dla: grupy lubiące blef i dedukcję

Jak przygotować grę

Wybierzcie hosta, liczbę rund i bezpieczne dla całej grupy kategorie. Każdy gracz powinien zobaczyć swoją rolę bez podglądania przez pozostałych. W trybie lokalnym przekazujcie telefon ekranem w dół; online każdy zobaczy rolę na własnym urządzeniu.

Zasady krok po kroku

1Każdy po kolei sprawdza swoją rolę. Zwykli gracze widzą tajne słowo, a jedna osoba informację, że jest impostorem.
2Ustalcie kolejność. Każda osoba podaje krótką podpowiedź związaną z hasłem, ale nie może użyć samego słowa ani jego oczywistej części.
3Po pierwszej kolejce możecie przeprowadzić krótką dyskusję. Pytajcie o podejrzane odpowiedzi, ale nie ujawniajcie hasła.
4Wszyscy głosują na osobę, którą uważają za impostora. Przy remisie zróbcie dodatkową kolejkę podpowiedzi albo głosowanie między remisującymi.
5Jeśli grupa wskaże impostora, może on podjąć ostatnią próbę odgadnięcia słowa. Trafna odpowiedź może dać mu zwycięstwo lub dodatkowy punkt — ustalcie to przed startem.

Przykłady

Hasło „pizza”: bezpieczne wskazówki to „dzieli się na kawałki”, „często zamawiam ją wieczorem” albo „najlepsza jest prosto z pieca”.
Hasło „lotnisko”: można powiedzieć „zawsze warto być wcześniej”, „walizki jadą inną drogą” albo „dużo tu czekania”.
Zbyt oczywista podpowiedź do hasła „śnieg” to „biały i zimny”. Lepsza: „potrafi zepsuć poranny dojazd”.
Impostor powinien nawiązywać do tonu wcześniejszych wypowiedzi, ale unikać kopiowania. Ogólne odpowiedzi są bezpieczne tylko przez krótki czas.

Wskazówki dla prowadzącego

Na pierwszą grę wybierz łatwe kategorie i daj wszystkim jeden przykład dobrej podpowiedzi.
Zmieniaj osobę rozpoczynającą rundę, aby impostor nie mógł zawsze słuchać kilku odpowiedzi przed swoją turą.
Pilnuj krótkich wypowiedzi. Długie historie przypadkowo zdradzają hasło i spowalniają tempo.
Nie traktuj nietypowej odpowiedzi jako automatycznego dowodu. Czasem zwykły gracz po prostu inaczej kojarzy dane słowo.

Warianty rozgrywki

Szybka runda

Każdy mówi tylko jedno słowo, po czym od razu następuje głosowanie. Dobre rozwiązanie dla większych grup.

Dwie podpowiedzi

Przy 3–5 osobach rozegrajcie dwie kolejki. Druga wskazówka musi dotyczyć innej cechy hasła.

Impostor zdobywa punkt

Grupa dostaje punkt za wykrycie oszusta, ale impostor przejmuje punkt, jeśli po zdemaskowaniu odgadnie tajne słowo.

Najczęstsze pytania

Czy można grać w trzy osoby?

Tak, ale najlepiej rozegrać dwie kolejki podpowiedzi. Przy małej grupie jedna niejasna odpowiedź może zbyt szybko przesądzić głosowanie.

Co zrobić przy remisie?

Pozwól remisującym podać jeszcze po jednej wskazówce i przeprowadź dogrywkę bez głosów osób remisujących na siebie.

Czy impostor zna kategorię?

Może ją znać. Ułatwia to sensowny blef, ale nie zdradza konkretnego hasła. Dla doświadczonych grup można kategorię ukryć.

Ile rund zagrać?

Na początek wybierz 5–8 rund, tak aby kilka osób miało szansę zostać impostorem. Sesję zawsze można przedłużyć.